به گزارش روابط عمومی مرکز نوآوری ایمینو، علی یقطین با اشاره به الزامات توسعه زیستبوم نوآوری و فناوری اظهار کرد: در سالهای اخیر و همسو با تاکیدات کلان بر اقتصاد دانشبنیان، اقدامات مهمی در حوزه قانونگذاری و ایجاد زیرساختهای حمایتی انجام شده است. به گفته او، تصویب قانون جهش تولید دانشبنیان و توسعه مراکز نوآوری، فضاهای اشتراکی و نهادهای پشتیبان، زمینه مناسبی برای رشد شرکتهای فناور فراهم کرده، هرچند همچنان لازم است بر نحوه تخصیص منابع و اثربخشی حمایتها نظارت دقیقتری صورت گیرد.
وی با تاکید بر اینکه چالش اصلی امروز، دیگر صرفا در حوزه زیرساخت و قانون نیست، افزود: اولویت اصلی باید به سمت توسعه بازار و ایجاد تقاضای واقعی برای محصولات دانشبنیان برود. یقطین تجربه حمایت از «تولید بار اول» را نمونهای موفق از کاهش ریسک پذیرش فناوری دانست و گفت این رویکرد باعث شده صنایع بزرگ با اطمینان بیشتری به سمت استفاده از فناوریهای بومی حرکت کنند؛ مسیری که بهویژه در حوزههایی مانند نفت، انرژی، ماشینآلات و تجهیزات پزشکی نتایج موثری به همراه داشته است.
عضو هیات اجرایی ایمینو در ادامه، چالشهای شرکتهای دانشبنیان را در دو سطح بیرونی و درونی دستهبندی کرد و گفت: محدودیتهای اقتصادی، کاهش توان مالی دولت، تنگتر شدن بازارها و غلبه نگاههای مدیریتی سنتی در برخی صنایع، از مهمترین موانع بیرونی این حوزه هستند. او اضافه کرد که در کنار این مسائل، بسیاری از شرکتهای نوپا به دلیل آنکه توسط تیمهای فنی شکل گرفتهاند، در زمینههایی مانند بازاریابی، مدیریت مالی، منابع انسانی، حقوق و حاکمیت شرکتی با ضعف روبهرو هستند و همین موضوع، روند رشد و پایداری آنها را دشوار میکند.
یقطین در تشریح اجزای کلیدی اکوسیستم نوآوری گفت: این زیستبوم از بازیگرانی مانند فناوران، دانشگاهها، مراکز تحقیق و توسعه، آزمایشگاهها، شتابدهندهها، مراکز رشد، پارکهای علم و فناوری، سرمایهگذاران و بنگاههای صنعتی تشکیل شده است که هر یک در بخشی از زنجیره عرضه و تقاضای فناوری نقشآفرینی میکنند. به گفته او، موفقیت این اکوسیستم در گرو ارتباط موثر میان این بازیگران، تکمیل زنجیره حمایت از ایده تا بازار و ایجاد بسترهای مطمئن برای تجاریسازی فناوری است.
او درباره نقش ایمینو نیز گفت: ایمینو به عنوان یک نهاد توسعهای در بخش معدن و صنایع معدنی، میتواند حلقه واسط میان نیازهای فناورانه صنایع و ظرفیت شرکتهای دانشبنیان باشد. به گفته یقطین، این مجموعه با شناسایی نیازهای واقعی بخش معدن، کمک به تعریف پروژههای فناورانه، تسهیل ارتباط میان صنعت و شرکتهای نوآور و حمایت از شکلگیری بازار فناوری، نقش مهمی در فعالسازی سمت تقاضا و تسریع ورود فناوریهای بومی به زنجیره تولید ایفا میکند.
