X
   
 
    • تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۰۳/۰۹
    • فرهمند، عضو هیات اجرایی مرکز نوآوری ایمینو عنوان کرد:

      نوآوری؛ پاشنه آشیل و حلقه گمشده توسعه در معادن ایران / لزوم ایجاد «هاب دیجیتال » برای پیوند معدن و دانش‌بنیان‌ها

      عضو هیات اجرایی مرکز نوآوری ایمینو با تشریح وضعیت فعلی زنجیره معدن در کشور، بر لزوم تغییر رویکرد از مصرف‌کنندگی فناوری به تولیدکنندگی آن تاکید کرد و نوآوری را تنها راه دستیابی به توسعه پایدار و افزایش بهره‌وری در این بخش دانست.
      نوآوری؛ پاشنه آشیل و حلقه گمشده توسعه در معادن ایران / لزوم ایجاد «هاب دیجیتال » برای پیوند معدن و دانش‌بنیان‌ها

      به گزارش روابط عمومی مرکز نوآوری ایمینو، مریم فرهمند با تحلیل جایگاه فناوری در اقتصاد جهانی، هشدار داد که توسعه معدنی بدون درک نقش نوآوری، معنای واقعی خود را از دست داده است.

      وی معتقد است در حالی که اقتصادهای پیشرو جهان بر محور فناوری می‌چرخند، صنعت معدن ایران برای عبور از چالش‌های فعلی، راهی جز پیوند زدن علم با ساختارهای تولیدی ندارد.

      چالش‌های ساختاری؛ از تحریم تا خلأ پیوند میان ایده و صنعت

      فرهمند با اشاره به ظرفیت‌های عظیم معدنی و نیروی انسانی متخصص در ایران، به چالش‌های پیش‌ رو پرداخت و گفت: «تحریم‌های طولانی‌مدت و بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای، مانع از ورود تجهیزات پیشرفته و همکاری‌های فناورانه بین‌المللی شده است. در این شرایط، تنها راه نجات، ایجاد یک زیست‌بوم داخلی نوآوری و همکاری استراتژیک میان بخش‌های دولتی، خصوصی و شرکت‌های دانش‌بنیان است.»وی پاشنه آشیل فعلی را عدم شکل‌گیری حلقه واسط میان شرکت‌های صاحب فناوری و صنایع بزرگ دانست که باعث شده ایده‌های نوآورانه در شرکت‌های کوچک، در مرحله تجاری‌سازی متوقف بمانند.

      عضو هیات اجرایی ایمینو با مقایسه وضعیت ایران با شرکت‌های بزرگ جهانی همچون BHP و Rio Tinto، خاطرنشان کرد: «در کشورهای پیشرفته، شرکت‌های معدنی صرفاً مصرف‌کننده فناوری نیستند، بلکه خود به‌عنوان سرمایه‌گذار و تولیدکننده در حوزه هوشمندسازی و دیجیتال عمل می‌کنند. بخش معدن ایران به دلیل استقلال اقتصادی و سودآوری بالا، این پتانسیل را دارد که به موتور محرک فناوری در کشور تبدیل شود.

      فرهمند برای برون‌رفت از وضعیت فعلی، ایجاد یک «هاب دیجیتال ملی» را به‌عنوان راهکاری کلیدی مطرح کرد؛ بستری که بتواند تبادل داده، ارزیابی فناوری و تجاری‌سازی ایده‌ها را تسهیل کرده و شرکت‌های بزرگ معدنی را به شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور متصل کند. به گفته او، در کنار این اقدام، توسعه زیرساخت‌های آزمایشگاهی نیز ضروری است و باید از ظرفیت Fab Lab ها و آزمایشگاه‌های زنده (Living Lab) برای آزمون ایده‌ها در محیط واقعی معدن بهره گرفت تا مسیر تبدیل ایده به محصول کوتاه‌تر و عملیاتی‌تر شود.

      وی همچنین بر لزوم تغییر نقش حاکمیت تاکید کرد و گفت نهادهایی مانند ایمیدرو و وزارت صمت باید از تصدی‌گری فاصله بگیرند و با ایفای نقش سیاست‌گذار و تسهیل‌گر، زمینه هموارسازی مسیر ایده تا محصول را فراهم کنند. وی در پایان با اشاره به تدوین اسناد بالادستی مانند طرح «زیست‌بوم نوآوری صنعتی و معدنی»، خواستار ابلاغ رسمی و اجرای فوری این نقشه‌راه‌ها شد و تاکید کرد که آینده صنعت و معدن ایران در گروی تکمیل چرخه «ایده تا فناوری» است؛ حلقه‌ای که بدون آن، هیچ توسعه‌ای در درازمدت پایدار نخواهد بود.

      ارسال دیدگاه
      آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.